Hoera voor Radboud
 

Effata Parochieblad, mei 2013 

Vanaf half mei is het feest in Nijmegen: de Radboud Universiteit viert haar negentigjarig bestaan. Een paar maanden te vroeg, wel te verstaan, want pas op 17 oktober van dit jaar zal het negentig jaar geleden zijn dat de Roomsch-Katholieke Universiteit Nijmegen officieel haar eerste academische jaar opende. Doordat de jaarlijkse diesviering enkele jaren geleden om praktische redenen van oktober naar het voorjaar is gehaald, neemt de universiteit in mei alvast een voorschot op het jubileum van 17 oktober.

Als kind heb ik geleerd dat het ongeluk brengt als je je verjaardag te vroeg viert. Maar het zal vast goed komen, want Sint Radboud waakt over de universiteit. Dat deed hij al vóór de universiteit bestond, want het comité dat in het begin van de twintigste eeuw in opdracht van de Nederlandse bisschoppen de oprichting van een katholieke universiteit voorbereidde, heette al Sint-Radboud Stichting. Toch draagt de universiteit pas sinds 2004 zijn naam, daarin voorafgegaan door het academisch ziekenhuis, dat al sinds 1951 onder de bescherming staat van de geleerde Utrechtse bisschop uit de tiende eeuw.

De naamsverandering van Katholieke Universiteit in Radboud Universiteit stond op de agenda van de eerste maandelijkse vergadering van het College van Bestuur met de decanen van de faculteiten die ik als kersverse decaan van de theologische faculteit meemaakte. Ik was er niet voor. Eenvoudigweg omdat ik denk dat je een eenmaal ingeburgerde naam niet moet veranderen, tenzij daar zwaarwegende redenen voor zijn. Wat waren die redenen tien jaar geleden? De versterking van de samenwerking tussen universiteit en ziekenhuis, zo heette het naar de buitenwacht. Maar iedereen begreep dat het probleem zat in verlegenheid met dat woord ‘katholiek’. Van dat woord wilden de bestuurders verlost worden.

Toen het College van Bestuur de naamsverandering aan de aartsbisschop van Utrecht was gaan melden en die er zich bij neerlegde, werd ik meteen daarna onafhankelijk van elkaar door twee leden van het college vanuit de auto gebeld: nu de kardinaal ermee instemt, kun jij er toch ook wel mee instemmen? Ik geef nu graag toe: de naamsverandering is een goed besluit geweest. De nieuwe naam is buitengewoon snel ingeburgerd geraakt: in Nijmegen, waar iedereen Radboud al kende van het ziekenhuis, en ook daarbuiten, waar niemand Radboud kende. Maar ja, wie weet wie Harvard was? ’s Werelds beroemdste universiteit draagt de naam van een dominee uit de zeventiende eeuw, die achthonderd Engelse ponden en zijn bibliotheek van vierhonderd boeken naliet aan de oudste universiteit van de Verenigde Staten. En niemand maakt zich daar druk over. Dus waarom zeuren over Radboud?

Was ik tien jaar geleden niet zo blij met de naamsverandering, nu zou ik nog een stap verder willen gaan in het promoten van Radboud. Er is geen parochie in Nijmegen die meer verbonden is met de universiteit dan de onze. De parochie grenst aan de campus. In een deel van de parochie heten de straten naar professoren. Dat geldt zelfs voor de straat waaraan kerk en pastorie gelegen zijn. In onze parochie woont de rector magnificus van de universiteit, alsmede drie oud-rectoren. Studenten van de universiteit wonen in een deel van het parochiecentrum. Medewerkers, oud-medewerkers en studenten van de universiteit zingen in Schola en Odeon. In de kerkbanken schuiven regelmatig (oud-)hoogleraren van de universiteit aan. Wat wilt u nog meer?

Stel nu dat het bisdom eist dat onze parochie, vóór of na fusie, weer aan een heilige wordt toegewijd, wie past dan beter dan Sint Radboud? Volgens de plannen van het bisdom blijven er in Nijmegen maar twee parochies over. Die heten nu nog heel zakelijk Nijmegen-Zuid en Nijmegen-Midden, of Nijmegen-1 en Nijmegen-2. Maar die moeten natuurlijk in de toekomst een andere naam krijgen. Ik weet het goed gemaakt. De andere parochie mag de naam krijgen van Sint Stephanus, de oude stadspatroon van Nijmegen, en dan gaat de parochie waar Effata deel van gaat uitmaken naar Sint Radboud heten. Kunnen we mooi samen met de universiteit feestvieren. Hoera voor Radboud!