In de armen van Bernini

Column Vrijburgzondag (Remonstrantse kerk Amsterdam) 17 november 2013 

Het is iedere keer weer een bijzondere ervaring om, komend vanaf de Via della Conziliazione, op het Sint-Pietersplein aan te komen en de majestueuze Sint-Pieter voor je te zien verschijnen. Ik had die ervaring ruim achtendertig jaar geleden voor het eerst, toen ik als middelbare scholier twee weken in Rome was in het gezelschap van een Nederlandse priester die aan de Pontificia Universitas Gregoriana zijn proefschrift aan het afronden was. Ik ben daarna nog vele malen in Rome geweest, ik schat zeker vijftien keer: alleen, met mijn vrouw en kinderen, met groepen Nijmeegse en Tilburgse studenten, met een oecumenische gesprekskring, voor congressen en voor overleg over de internationale dialoog tussen rooms-katholieken en doopsgezinden, waar ik tussen 1998 en 2005 bij betrokken was. En telkens was er weer die overweldigende ervaring van het naderen van de Sint-Pieter.

Lees meer...
 
Vaticaanwatcher wordt dominee

Trouw, zaterdag 9 november 2013, bijlage Letter & Geest   

Hij was een rk opinieleider. Nu wil Peter Nissen de kansel op. Als dominee. Hij verlaat de rk kerk om haar dogma's en om haar houding tegenover vrouwen en homo's. Zijn afscheid van de rk kerk doet pijn, 'want ik ben katholiek tot in mijn genen'.
Lees meer...
 
(Van) kerk veranderen

Op 16 oktober 2013 sprak dr. Christa Anbeek haar oratie uit als hoogleraar Remonstrantse theologie aan het Remonstrants Seminarium, verbonden aan de Faculteit der Godgeleerdheid van de Vrije Universiteit te Amsterdam. Aan de oratie ging een klein symposium vooraf over remonstrantse theologie, onder de titel 'Een luis in de pels'. Een van de inleiders was Peter Nissen, die sprak over het thema '(van) kerk veranderen'.

 

Lees meer...
 
Een dansende God?
 

‘In den hemel is enen dans, alleluia.’ Zo begint een oud Vlaams volksliedje. Maar wie danst er dan in de hemel? Daar geeft het liedje ook antwoord op: ‘Daar dansen al die maagdekens, benedicamus Domino, alleluia.’ Het liedje werd namelijk gezongen als troost na de begrafenis van een jong meisje: de andere jonge meisjes, de ‘maagdekens’ (die bestonden toen nog), wachten haar in de hemel op.

 

Lees meer...
 
Geen bisschop meer
 

´Nu heb ik geen bisschop meer.´ Deze verzuchting hoorde ik een priester van het bisdom ´s-Hertogenbosch, al enkele jaren met emeritaat, maar nog her en der dienstbaar, slaken na het overlijden van oud-bisschop Jan Bluyssen. Hij voelde zich verweesd, deze priester. Hij had de twee opvolgers van bisschop Bluyssen nooit als ‘zijn’ bisschop ervaren. Het deed mij denken aan een ervaring die ik eens, jaren geleden, bij een plechtigheid in de Bossche Sint-Jan had. Terwijl de opvolger van Bluyssen met zijn entourage al lang en breed op het priesterkoor stond, ontdekten twee dames dat ook oud-bisschop Bluyssen in de koorbanken zat. ‘Onze bisschop is er ook’, zei de ene dame tegen de andere. Ze klonk gerustgesteld. Hun bisschop was er ook, nu was het goed, de viering kon beginnen.

Lees meer...
 
<< Start < Vorige 1 2 3 4 Volgende > Einde >>

Pagina 3 van 4