Wat we doen, doet ertoe

Studentenkerk Nijmegen, 13 december 2009, derde zondag van de advent 

 

‘Wij zijn niet slechts gevangenen van het lot. Wat we doen, doet ertoe. We kunnen de geschiedenis buigen in de richting van rechtvaardigheid.’ Deze woorden klonken drie dagen geleden uit de mond van president Barack Obama in Oslo, toen hij daar de Nobelprijs voor de Vrede in ontvangst nam, een onderscheiding waarvan hij trouwens zelf meteen toegaf dat hij hem te vroeg kreeg, omdat hij nog maar aan het begin van zijn loopbaan op het wereldtoneel staat. ‘Wat we doen, doet ertoe.’

Lees meer...
 
Het wonder van de onbaatzuchtigheid

Overweging in de agapèviering van de Effataparochie op zondag 8 november 2009 (jaar B, tweeëndertigste zondag door het jaar, tevens Willibrordzondag 

(gelezen: 1 Koningen 17,10-16 en Marcus 12, 38-44) 

Vertrouwen is een kwetsbaar iets. Je hebt mensen van goed vertrouwen, maar er bestaat ook de zonde van vermetel vertrouwen. Je kunt bouwen op vertrouwen, maar vertrouwen kan ook beschaamd worden. Er zijn mensen die vertrouwen inboezemen, vertrouwen kun je genieten. Vertrouwen wekt vertrouwen, zo zegt het spreekwoord. Maar kennelijk is vertrouwen ook zo broos, zo kwetsbaar en zo zeldzaam dat onze samenleving aparte vertrouwensartsen nodig heeft en dat scholen en bedrijven een vertrouwenspersoon aanwijzen. Kennelijk kun je dus niet iedereen vertrouwen.

Lees meer...
 
Als het goede maar gedaan wordt

Overweging in de agapèviering van de Effataparochie op zondag 27 september 2009 (jaar B, zesentwintigste zondag door het jaar)

(gelezen Numeri 11,25-29 en Marcus 9,38-43+45+47-48)  

Merken zijn heel belangrijk in onze samenleving. Wie niet het juiste merkje op zijn rugzak, zijn schooltas, zijn sportschoenen of zijn T-shirt heeft staan, ligt eruit op school. En wie niet in het juiste merk auto rijdt, is een loser (om nog maar te zwijgen over mensen die helemaal geen auto rijden…).

Lees meer...
 
Opgericht om te getuigen van het visioen

Jaar B, veertiende zondag door het jaar (5 juli 2009, Effataparochie Nijmegen)
 

(gelezen: Ezechiël 2,2-5 en Marcus 6,1-6)

De afgelopen week zijn weer heel wat diploma’s van middelbare en hogere schoolopleidingen uitgereikt. Misschien behoort een van uw kinderen of kleinkinderen wel tot de gelukkigen: proficiat dan. Scholieren en studenten hebben zich weer aangemeld voor nieuwe vervolgstudies en sommigen zijn nog bezig hun keuze te maken. Misschien zijn ze de afgelopen maanden wel naar een banenmarkt of een studiemarkt geweest.

Lees meer...
 
'Het is al begonnen, merkt u het niet?'
Overweging op 21 december 2008, 4e zondag van de advent, jaar B, Effataparochie Nijmegen
Bij 2 Sam. 7,1-5.8b-11.16; Lc. 1, 26-38) (zoek op in Willibrordbijbel)

Kent u ook wel eens van die momenten waarop u denkt: och, fair trade, Max Havelaar, twintig jaar jaar Solidaridad, wat haalt het allemaal uit? De wereld wordt er niet beter van. Laat ik maar voor mezelf opkomen, dan heb ik al genoeg te doen. Hebt u ook wel eens van die momenten waarop het cynisme toeslaat?
Soms krijg je zelfs de indruk dat mensen in onze tijd door cynisme worden verlamd. Een avondje televisie kijken kan die indruk versterken. In praatprogramma’s over de toestand in de wereld lijkt het cynisme vaak de boventoon te voeren. Voor grootse idealen lijkt geen plaats, want ‘het wordt toch niets’.

 

Lees meer...
 
'Goddelijk en koninklijk'
Overweging op 23 november 2008, Jaar A, Hoogfeest van Christus Koning, Effataparochie Nijmegen

Koningen en koningshuizen spreken tot de verbeelding. We zagen het anderhalve week geleden weer, toen het boek van professor Cees Fasseur over de eerste twintig jaar huwelijk van koningin Juliana en prins Bernhard verscheen. De koninklijke huwelijksperikelen haalden de voorpagina’s van alle kranten en de praatprogramma’s op de televisie, en binnen enkele dagen was de eerste druk van het boek uitverkocht. Royalty fascineert.

Dat was ook al zo toen ruim driekwart eeuw geleden, in 1925, paus Pius XI, bij gelegenheid van de zestienhonderdste verjaardag van het Concilie van Nicea, de laatste zondag van het liturgische jaar uitriep tot het hoogfeest van Christus Koning van het Heelal. Bij dat feest horen afbeeldingen van een regerende, heersende Christus op een troon, met een kroon op zijn hoofd en een scepter in zijn hand. Een koningschap dat lijkt op dat van aardse koningen, maar dan in een oneindig vergrotende trap, want Hij was per slot van rekening koning van alles, van het universum, van het gehele al, het heelal.

Lees meer...
 
'Gewoon eten - maar dan anders'
Overweging op 28 september 2008, tweede zondag in de cyclus 'Wat vieren wij?', Effataparochie Nijmegen

Inleiding op de eerste lezing
Als wij samenkomen om liturgie te vieren, beste vrienden en vriendinnen, dan verwijlen wij bij de Eeuwige, zo maakte Hans Siemerink ons in de viering van vorige week duidelijk. Wij verwijlen bij de Eeuwige, ongeacht in welk soort van liturgieviering dan ook; wij houden ons op voor Zijn aangezicht, om daar zo ongeveer alles uit te spreken wat ons bezighoudt: onze hoop en ons verlangen, onze pijn en onze angst, onze eenzaamheid en verlatenheid, onze vreugde en ons vertrouwen.

Lees meer...
 
Kerk met open ramen en deuren
Overweging in de viering van Beloken Pasen op 30 maart 2008, Effataparochie Nijmegen
(gelezen Hand. 2,42-47; Joh. 20,19-31)

Beloken Pasen vieren we vandaag. Dat betekent dat de luiken van Pasen vandaag dichtgaan. De hele afgelopen week is het Pasen geweest, zoals het in de ruimere zin van het woord elke zondag of zelfs het hele jaar door Pasen is. De Paastijd gaat nog door tot Pinksteren. Maar het eigenlijke Paasoctaaf, de acht dagen van Pasen, dat wordt vandaag afgesloten. De luiken worden gesloten.

Lees meer...
 
Zonde: onze wonden verzwijgen
Overweging in de viering van ommekeer en vergeving, 17 maart 2008, Effataparochie Nijmegen
(gelezen Psalm 32, in bewerking van Hans Bouma)

In de woestijn zijn we begonnen, de eerste zondag van deze veertigdagentijd. Daar was het dor en droog. Op de volgende zondagen hebben we een hele reis afgelegd. We hebben een berg beklommen, we zijn bij een put geweest, we zijn langs de vijver van Siloam gekomen, langs blinden en langs Farizeeën, we zijn uit het graf geroepen en gisteren zijn we met gejuich de koningsstad Jeruzalem binnengetrokken. We zouden veel verhalen kunnen vertellen. Want we hebben veel meegemaakt. Maar toch, nu we bijna op onze bestemming zijn, bijna Pasen gaan vieren, doortocht door de dood naar nieuwe leven, nu stokt onze tong. Het is droog in onze mond, zo droog als die woestijn waar we – met Jezus – begonnen.

Lees meer...
 
Leven in het licht van de Eeuwige is: op pad gaan
Overweging in de oecumenische viering met de Doopsgezinde-Remonstrantse gemeente Nijmegen op de tweede zondag van de veertigdagentijd 2008
Bij Genesis 12,1-4a en Mattheus 17,1-9) (zoek op in Willibrordbijbel)

Wij hebben, beste mensen van DoRe en Effata, met ons gezin negen jaar in Den Bosch gewoond. Dat is lang genoeg om van die stad te gaan houden, maar toch te kort om een echte Bosschenaar te worden. Daarom stonden we toch wel met enige verbazing te kijken wanneer op carnavalsdinsdag ’s avonds laat, tijdens de laatste minuten waarin Den Bosch nog Oeteldonk heet, mensen in tranen uitbarstten als op de Markt de beeltenis van Boer Knillis van zijn sokkel werd gehaald. Ook andere steden en dorpen kennen zo’n ritueel dat het einde van carnaval symboliseert: in Maastricht wordt het Mooswief, dat met carnaval boven het Vrijthof heeft gehangen, weer neergehaald en in Roermond wordt Bacchus in de Roer geworpen. En ook daar vloeien tranen. Carnaval is voorbij. Er komt een einde aan drie dagen - voor sommigen zelfs vier of vijf - van gelukzaligheid, aan een soort aanhoudend oceanisch orgasme van levensgeluk. En dan begint het echte leven weer. Terug naar de alledaagsheid. Terug naar de harde werkelijkheid. Terug naar sleur en plicht en stress.

Lees meer...
 
'Dan kan de hemel zich openen'
Overweging op 13 januari 2008, Effataparochie Nijmegen
Bij Jesaja 42, 1-4.6-7; Matteüs 3, 13-17) (zoek op in Willibrordbijbel)

Beste mensen, we gaan vandaag op stap. Ik heb voor het Effata-reisbureau de teletijdmachine van Professor Barabas kunnen lenen en die brengt ons terug in de tijd. Onze eerste halte is driehonderd jaar geleden. We komen aan in Middelburg. Daar was een predikant, dominee Bernard Smytegeld, die niets liever deed dan preken over de bijbeltekst uit het 42ste hoofdstuk van Jesaja, de tekst die we vandaag in de eerste lezing gehoord hebben. In het Nederlands van de Statenbijbel was dat de tekst over ‘het gekrookte riet’. ‘Het gekrookte riet en zal hij niet verbreeken, ende het rookende lemmet en zal hy niet uitblusschen, tot dat hy het oordeel zal uitbrengen tot overwinninge’, zo moet dat geklonken hebben. En vooral luid. Want van dominee Smytegelt staat opgetekend dat hij een stem had ‘als eene klok, die het kerkgebouw tot in de hoeken vervulde’. En zijn woorden ondersteunde hij met grootse en theatrale gebaren, zozeer zelfs dat hij er een hernia aan overhield.

Lees meer...
 
<< Start < Vorige 1 2 Volgende > Einde >>

Pagina 1 van 2